“จิตบกพร้องโรคจิตจิตฟั่นเฟือน”
๑.จำเลยมีอาการผิดปกติมานานแล้ว มีกำเริบเป็นครั้งคราว ไม่อาจรับรู้ได้ล่วงหน้า เมื่อมีอาการทางจิตแล้วจะรู้สึกกลัว และจำอะไรไม่ได้ จำเลยฟันผู้เสียหายทั้งสี่ได้รับบาดเจ็บ ไม่ปรากฏว่าเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนอันจะเป็นมูลเหตุให้มุ่งทำร้าย เป็นการผิดปกติวิสัยที่คนจิตปกติจะมาทำร้ายโดยไม่ปรากฏสาเหตุใดๆมาก่อนหรือมีสาเหตุโกรธเคืองมาก่อน เป็นการทำร้ายในขณะไม่สามารถรู้ผิดชอบ ไม่สามารถบังคับตนเองได้ เพราะมีจิตบกพร่องโรคจิต ไม่ต้องรับโทษ การไม่ต้องรับโทษต้องพิจารณาผู้กระทำว่า รู้สึกผิดชอบในการกระทำ “ ในขณะนั้น” กับ “ ขณะนั้น” สามารถยับยั้งหรือบังคับตนเองได้หรือไม่ อันเนื่องจากจิตบกพร่อง โรคจิต ไม่ใช่ถือเอากากรกระทำของจำเลยภายหลังเกิดเหตุ ที่นำชี้ที่เกิดเหตุ กับแสดงท่าทางในการกระทำผิดมาเป็นเกณฑ์ประกอบการกระทำความผิดที่กระทำก่อนแล้วไม่ คำพิพากษาฏีกา ๕๓๐/๒๕๔๒ ๒.จำเลยป่วยด้วยโรคซึมเศร้าเกิดความเครียดในการประกอบอาชีพ รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า จนมีความก้าวร้าวสะสมมากขึ้น เมื่อพบโจทก์ร่วมกำลังขับเรื่อเร่ขายสินค้าเช่นเดียวกับจำเลย จึงกระตุ้นให้มีความก้าวร้าวมากขึ้นจนทำร้ายโจทก์ร่วมอย่าสงรุนแรง แต่จำเลยยังขับเ...